තනිකම

පුන් සද කිරණ නැති දා

                         වැඩි ගණ අඳුර...

මත් කල බඹර තුඩ මත නැති 

                         පිනි බිදුව..

සියොතුන් නොමැති කල කුමටද 

                          හිස් ගුවන...

නුඹ නැති මෙමට තනිකම 

                           සරදම් මොටද...

අකිකරු වූ සුමුදු සිතුවිලි

                           හද පුරා මැව් රෑ රටා..

වියරු වෙස් ගෙන බොඳ කලේ ඇයි

                           සසල කර ගිනි අවුළුවා..

පැතුම් ⁣පොදි බැඳ නුඹට පෙම් කල

                            වරද හිමි සඳ වැටහෙනා..

බලා ඉමි යලි සොයා එනතුරු

                             සිසිල් දිය දෝතක් වෙලා..